بیلی کریستال

 بیلی کریستال بازیگر، نویسنده، تهیه‌کننده، کمدین و کارگردان آمریکایی است. همچنین او نه بار مجری جایزه اسکار از جمله جوایز اسکار ۸۴ام بوده‌است. 

او در سال 1984 به طور ثابت در شنبه شب زنده (1975) اجرا کرد، جایی که برداشت فرناندو لاماس او با عبارت جذاب "You Look Mahvellous" مورد استقبال تماشاگران قرار گرفت. این امر منجر به حضور در فیلم‌های بلندی مانند Running Scared (1986) و Throw Momma from the Train (1987) می‌شود. در سال 1986، همراه با ووپی گلدبرگ و رابین ویلیامز، Comic Relief را راه اندازی کرد، یک برنامه کمدی سالانه استندآپ که به جمع آوری پول برای مسکن و مراقبت های پزشکی برای بی خانمان ها کمک کرد. نمایش از آن زمان با حمایت مداوم هر سه کمیک رشد قابل توجهی داشته است. حرفه بیلی در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990 به اوج خود رسید. نقش‌های او در فیلم‌های پرفروش «وقتی هری با سالی...» (1989) و سیتی اسلیکرز (1991) کمک کرد تا خود را به عنوان یکی از برترین ستاره‌های سینمای هالوود معرفی کند. این وضعیت ستاره زمانی بیشتر مورد تایید قرار گرفت که او به عنوان میزبان سالانه اسکار در سال 1990 انتخاب شد، افتخاری که در آن هفت بار دیگر تکرار کرد. او اولین کارگردانی خود را در سال 1992 در فیلم آقای شنبه شب (1992) انجام داد که در مورد یک استندآپ کمیک بود که حاضر به بازنشستگی نیست. او همچنین نویسندگی، تهیه کنندگی و بازی در این فیلم را بر عهده داشت. اگرچه این فیلم موفقیت چندانی نداشت، اما ثابت کرد که بیلی بسیار بیشتر از یک بازیگر و کمدین است. در سال های بعد، بیلی به بازی، تهیه کنندگی و کارگردانی چندین فیلم ادامه داد.

او سهم خود را از موفقیت ها (Analyse This (1999)، American's Sweethearts (2001)) و چند شکست (روز پدر (1997)، غول من (1998)) داشت. نقش او در نقش درمانگر رابرت دنیرو در فیلم تحلیل این (1999) باعث تحسین منتقدان او شد. در سال 2001، بیلی عشق دوران کودکی خود به بیسبال و میکی مانتل را در یک فیلم سینمایی به نمایش گذاشت. فیلم 61* (2001) که برای اولین بار از شبکه HBO پخش شد، بر رابطه بین مانتل و راجر ماریس و تلاش آنها برای دستیابی به رکورد خانگی بیب روث در سال 1961 تمرکز داشت. فیلمی که بیلی به عنوان کارگردان و تهیه کننده اجرایی آن خدمت کرد، در مجموع 12 نامزدی امی را به دست آورد.